Σάββατο, 06 Φεβρουαρίου 2010

ΓΙΑ ΠΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΚΟΜΗ....;;;;

.... θα χρηματοδοτώ τα όνειρά μου;


 Ίσως μέχρι να αποδείξω τελικά στον εαυτό μου ότι κανείς δεν πάει μπροστά με το μουνί - εκτός από την Πετρούλα που πήρε σιλικονάτο σπρώξιμο και απογειώθηκε σε μία νύχτα.

Και αν τα γράφω αυτά σήμερα, είναι γιατί μέσα στις πρωινές φλασιές συνειδητοποίησα το πόσο περήφανοι μπορεί να είναι οι γονείς και οι μπαρμπάδες μας οικογένεια μου, που μεγάλωσαν ζώα και τα έκαναν παιδιά και που μάθανε να ακούνε, να αντιδρούν, να νοιάζονται και να διαβάζουν.

Να διαβάζουν και να ονειρεύονται ότι έτσι θα πάνε μπροστά.

Και μη νομίσετε ότι είμαι πεσμένη, στεναχωρημένη και τα λοιπά και τα λοιπά και τα λοιπά.

Όχι-όχι! Απλά ετοιμάζομαι να πιάσω την πέτρα να την στύψω και να δώσω και μια γερή μούντζα σε όλα τα μπάστα-ρδαιμς που νομίζουν ότι είναι κάτι!

Και να τα βλέπετε κι εσείς που το παλεύετε, διότι σε μια μάχη θα φας αλλά η καύλα είναι ότι θα δώσεις κι όλας.

Λίγο πριν ντυθώ αγγελάκι, λοιπόν, ευχαριστώ την φαμίλια μου και - ένεκεν και τον ημερών - ντυθείτε δακτυλάκια μεσαίου χεριού και πείτε σε αυτούς που σας τσιτώνουν...:

Βρε άντε γαμηθείτε και να μας φέρετε και την είσπραξη.

Καλές απόκριες!

Κυριακή, 31 Ιανουαρίου 2010

Μια βουτιά...

...όταν νομίζεις ότι όλα θα σου περάσουν με ένα μεγάλο μακροβούτι στην απέραντη θάλασσα, τότε εύχεσαι απλά, να έρθει το καλοκαίρι όσο πιο γρήγορα μπορεί, να κάνεις τη βουτιά με μια ανάσα, να μείνεις μια ώρα κάτω από το νερό και να ξέρεις όταν θα ξαναβγεις έξω στον αέρα, ο μόνος που θα σε ενοχλήσει θα είναι ο ήλιος...

Θεέ μου πόσο μου λείπει το καλοκαίρι τελικά...


Παρασκευή, 15 Ιανουαρίου 2010

Αφιερωμένο στους επιχειρηματίες αυτής της χώρας...








*O Εβραίος πατέρας είναι ετοιμοθάνατος!*




*Α ' ΜΕΡΟΣ *

Ο πατέρας Εβραίος είναι ετοιμοθάνατος. Γύρω από το κρεβάτι του πόνου
είναι συγκεντρωμένη όλη η οικογένεια του. Το κλίμα είναι βαρύ και πένθιμο.
Ένα μόνο μικρό καντηλάκι, δίπλα στον άρρωστο, φωτίζει αμυδρά το στενό
δωμάτιο. Ο πατέρας, με κλειστά τα μάτια και πολύ κόπο, ψιθυρίζει:
Πατέρας: Γυναίκα μου Σάρα είσαι εδώ;
Σάρα (κλαίγοντας): Ναι, άντρα μου.
Πατέρας: Γιε μου Ιακώβ είσαι εδώ;
Ιακώβ (φανερά συγκινημένος): Ναι, πατέρα.
Πατέρας: Μικρή  μου θυγατέρα Ιουδίθ, είσαι εδώ;
Ιουδίθ: (απαρηγόρητη): Ναι, πατέρα, είμαι κοντά σου.
Πατέρας: Και εσύ στερνοπούλι μου Ααρών, είσαι εδώ:
Ααρών (με αναφιλητά): Ναι, πατέρα.
Πατέρας: ΚΑΙ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΜΑΓΑΖΙ;;;;;;

*Β' ΜΕΡΟΣ** *
Η οικογένεια συνειδητοποιεί αμέσως την εγκληματική αμέλεια και όλοι
αποχωρούν σιγά - σιγά από το δωμάτιο. Τελευταίος φεύγει ο μικρός Ααρών
που, κλείνοντας την πόρτα του δωματίου, λέει:
Ααρών: Και πού' σαι πατέρα.... Όταν αφήνεις την τελευταία σου πνοή, άφησε την προς το καντήλι, για να
σβήσει.  Είναι κρίμα να καίει άδικα...

*Γ' ΜΕΡΟΣ*
Ο πατέρας φωνάζει τον πρωτότοκο Ιακώβ και του λέει να πλησιάσει.
Με τις τελευταίες δυνάμεις που του απομένουν, βγάζει από την τσέπη του ένα ρολόι και εξηγεί ότι το έχει
κληρονομιά από τον προπάππου του. Ο Ιακώβ το κοιτάζει με μάτια που γυαλίζουν. 

"Σ' αρέσει;" ρωτά ο πατέρας.
"Ναι πατέρα!" αποκρίνεται ο Ιακώβ.
"Πόσα δίνεις;" ρωτά ο πατέρας. 




*Δ' ΜΕΡΟΣ*
Την άλλη μέρα του θανάτου του πατέρα, ο Ιακώβ πηγαίνει στην
τοπική εφημερίδα για να βάλει την αναγγελία του  θανάτου. 

Ιακώβ: Παρακαλώ, ποια είναι η μικρότερη χρέωση για μία
αναγγελία θανάτου;
Υπάλληλος: 2 δολάρια, κύριε.
Ιακώβ: ΟΚ, γράψε λοιπόν "Αβραάμ Κοέν πέθανε".
Υπάλληλος: Μα, κύριε, πρέπει να έχετε υπόψη σας πως με τα 2 δολάρια
μπορείτε να γράψετε μέχρι 8 λέξεις.
Ο Ιακώβ σκέφτεται μερικά δευτερόλεπτα και λέει στον
υπάλληλο:

Ιακώβ: Ωραία, τότε γράψε "Αβραάμ Κοέν πέθανε. Πωλείται φορτηγάκι σε τιμή ευκαιρίας".



Αφιερωμένο εξαιρετικά...

Παρασκευή, 04 Δεκεμβρίου 2009

PAO BC & θύελλες αντιδράσεων!



Θύελλα αντιδράσεων έχει προκαλέσει το γνωστόν απολυθέν πράσινο χοροπηδηχτό πλασματάκι μετά και την εμφάνισήν του 
(... στη "ζούλα" όπως λέγεται και στην καθομιλουμένην) 
εις τον ιερό ναό του Παναθηναϊκού. 


Σύσσωμη η κοινή γνώμη καθώς και οι ειθύνοντες μεγάλων καναλιών, επιφέρουν βαρύτατες ποινές και συνέπειες στους διοργανωτές και συμμετέχοντες εις την αποστασίας.


Βασική αιτία της παγκόσμιας ετούτης έναρξης των εχθροπραξιών, εστάθει ένα ζευγάρι γκέτες, μίαν κοντότατην φούσταν 
(... "ξεκωλιάρικη" όπως λέγεται και στην καθομιλουμένη) 
και ακριβότατον NIKE ζευγάρι αθλητικών χιλιοσκισμένων και αγορασμένων από πρατήριον με 75% έκπτωσην λόγω γνωριμίας 
(... "την γαμούσα παλιά " ... " και τώρα την γαμάω στην έκπτωση" όπως λέγεται και εις την καθομιλουμένην και πάλι...)


Το ειδησιογραφικό δελτίο του BBC, άλλωστε μετέδωσε ότι: 


" ... Η εμφάνιση της απολυθέντας FUN PATROL ξανθιάς κοντής μπούκλας, 
η απαγόρευση της ανέγερσης μινεράδων στην Ελβετία, καθώς και 
η επικινδυνότητα των show του Γιούρι Γκέλερ με τρικ που κόβουν την ανάσαν, 
αποτελούν τα τρία κύρια θέματα συζήτησης σε όλες τις ελληνικές εκπομπές της τηλεόρασης..."


ΥΓ. " και το μουνί της μάνας σας " ... στην καθομιλουμένη πάντα.


Ζωντανές αποκαλυπτικές πληροφορίες και όλο το παρασκήνιο της μοιραίας επίσκεψης στο video που επισυνάπτεται και πρέπει να κάνετε κλικ για να δείτε:
ΥΓ2. Αυτό το γαμημένο το 1.05'' δε μπορώ να θυμηθώ τι μου θυμίζει... τι μου θυμίζει...

Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2009

Κοινωνικότητα και πέριξ...

Την κοινωνικότητα ενός ανθρώπου άλλοτε μπορούμε να την συμμεριστούμε και άλλοτε να μην αφήσουμε να περάσει ούτε σαν ιδέα από το μυαλό μας.



Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει επουδενί να προσπαθήσουμε να την καταπνίξουμε, να την μετριάσουμε ή να την σατιρίσουμε, γιατί θα γίνει η σταλίτσα θάλασσα και θα μας καταβρέξει...

Κι ίσως, όταν καταλάβουμε τη διαφορετικότητά μας με το υπόλοιπο σύνολο, να μπορέσουμε να κατανοήσουμε αυτό που εμείς δεν έχουμε ή αυτό που λείπει από τους άλλους.

ΥΓ. συνεχίζω αργότερα γιατί νυστάζω τώρα...

Πέμπτη, 19 Νοεμβρίου 2009

Θέμα προτεραιοτήτων




(... ξεκίνησε σα status ζωής στο facebook για καμιά βδομάδα και κατέληξε, τελικώς, να γίνει σλογκανάκι...)



"Όλα στη ζωή είναι θέμα προτεραιοτήτων. 
Σου αρέσει κάτι; 
Το κάνεις. Δε σου αρέσει;
Του γαμάς τη μάνα στην αναβολή.
Όμως, τη σιγουράτζα τη δική σου, θα 'ρθει κάποιος να στην αρπάξει μέσα από τα χέρια & όλο & κάποιος κόπανος θα βρεθεί να σου πει:
"εγώ στα 'λεγα"... 
Τάδε έφη ξανθιά μπούκλα"


Η συνέχεια ήταν εξίσου σκληρή:


Και τι νομίζεις ρε ξανθιά μπούκλα, ότι θα σε πείραζε αν σου 'λεγε αυτός ο κόπανος: 
"εγώ στα 'λεγα";  
Αν σε πείραζε δεν θα το είχες γ.....ει στην αναβολή, 
όπως λες κι εσύ... 
Τα πράγματα και τα θέλω μας στη ζωή είναι πολύ απλά, 
εμείς τα κάνουμε να φαίνονται σύνθετα και δύσκολα.
Τάδε έφη καραφλός πράκτωρ!!!!!


Πήγε να πάρει μια πιο αστεία τροπή:


Auti i autoektimisi kai tapeinofrosini stous akros sarkastikous xaraktirismous tis pareas me trellenei!!!


Και ήρθε ο άλλος και μας γάμησε...:


Όλα στη ζωή είναι θέμα ΕΠΙΘΥΜΙΩΝ.
Άμα θες κάτι πολύ,
το κάνεις ο κόσμος να χαλάσει...
Άμα δεν θες, 
απλά δεν το κάνεις...
Οι αναβολές είναι για τον στρατό 
και οι προτεραιότητες είναι στις ουρές 
των τραπεζών και στο Ικα...




& ποιος έχει δίκιο, 
ποιος έχει άδικο, 
ποιος είναι ο υπερβολικός 
& σε ποιον απευθυνόμαστε...;

Παρασκευή, 06 Νοεμβρίου 2009

Ο δρόμος σου είσαι εσύ...




Ο δρόμος μας είμαστε μόνο εμείς, 

όποιος θέλει ακουλουθεί 

στη δική μας ταχύτητα, 

άλλοτε τρέχει να προλάβει, 

άλλοτε βαριέται από τον αργό μας ρυθμό, 

αλλά μόνο αν θέλει 

μένει εδώ 

κι όσο τραβήξει 

και όπου τραβήξει 

κι άμα τραβήξει...