Σάββατο, 31 Δεκεμβρίου 2011

Την κατάρα μου να εχουν όσοι σκοτώνουν τα αδέσποτα...


ΣΗΜΕΡΑ ΨΟΦΗΣΕ ΚΑΙ Η 2Η ΓΑΤΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΣ ΡΟΥΛΑΣ, ΤΗ ΦΕΡΜΑΚΩΣΕ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΓΕΙΤΟΝΑΣ ΤΗΣ 25ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ ΜΕ ΦΟΛΑ ΓΙΑΤΙ ΤΟΥ ΛΕΡΩΝΕ ΤΗ ΜΟΣΤΡΑ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ ΤΟΥ.
ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΓΙΟΡΤΙΝΕΣ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΟΙ ΗΛΙΚΙΩΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ ΣΑ ΣΥΝΤΡΟΦΙΑ ΜΟΝΟ ΚΑΠΟΙΟ ΖΩΟ, ΓΙΑΤΙ ΕΜΕΙΣ ΟΙ «ΑΝΘΡΩΠΟΙ» ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΚΟΣΜΑΡΑ ΜΑΣ, ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΣΚΑΤΟΨΥΧΟΙ ΠΟΥ ΣΤΕΡΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΓΕΡΟΥΣ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΥΣΤΑΤΟ ΑΓΑΘΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΑΣ.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΩ ΠΟΙΟΣ ΤΟ ΕΧΕΙ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΥΧΗΘΩ ΟΛΟΨΥΧΑ, ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ, Η ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΕΚΑΝΑΝ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΓΙΑΓΙΑΣ… ΟΛΟΨΥΧΑ.
ΝΤΡΟΠΗ – ΝΤΡΟΠΗ – ΝΤΡΟΠΗ
ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ «ΖΩΟΝ» 

Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

H 100η ανάρτηση

Θα είναι λίγο διαφορετική.

Long time, no talk, όχι ότι δεν είχα και τίποτα να πω φυσικά, απλά το τελευταίο εξάμηνο του μακαρίου αυτού έτους κυριολεκτικά στιγματίστηκε από γεννήσεις και από θανάτους. Από μωράκια που θα χαίρομαι να βλέπω να μεγαλώνουν στα πόδια μου και από αγαπημένους φίλους που έφυγαν για πάντα και που ποτέ πια δε θα ανακατευτούν σε κανενός τα πόδια.

Έχουμε τα ίδια σπίτια (όλοι σχεδόν), το ίδιο δέντρο (όλοι σχεδόν), τα ίδια κυβικά (όλοι σχεδόν) και μας λείπουν εκείνα τα πράγματα που μας έλειπαν και πέρυσι (άρα, όλοι σχεδόν, ή δεν προσπαθήσαμε αρκετά να τα αποκτήσουμε ή κοτέψαμε και - ναι κυρίες και κύριοι - επίσημα τα χάσαμε)!

Και μένουν 2 μέρες για να προσπαθήσουμε να προετοιμαστούμε για τη χρονιά που έρχεται, να καταστρώσουμε σχέδια μεγάλα και τρανά, να τρέξουμε, να αδυνατίσουμε, να βρούμε λεφτά, να κλείσουμε μαγαζί για το βράδυ της πρωτοχρονιάς, να κάνουμε αποτρίχωση, να πλύνουμε το αυτοκίνητο, να καθαρίσουμε το σπίτι, να σιχτιρίσουμε τον γκόμενό μας, να ζηλέψουμε τη χαρά του δίπλα μας, να βαρεθούμε, να φέρουμε τα πάνω-κάτω...
.
.
.
'Αραγε, η Πρωτοχρονιά και τα Χριστούγεννα μόνο εμένα αφήνουν αδιάφορη...; Give me a fuckin break, θέλω απλά να έρθει το καλοκαίρι και να έχει καύσωνα, να φοράω το μαγιό μου, να κάνω βουτίτσες και να κάθομαι με τα παρεάκια μου στην παραλία, με τις σανίδες και να ακούμε το κύμα και να βρίζουμε που έχει τόση ζέστη...

Χριστέ; Λάθος μέρα διάλεξες να γεννηθείς σε αντίθεση με μένα...

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Μαμά δε θα πιω σήμερα το βράδυ...


Μαμά, βγήκα με τους φίλους μου και πήγα σε ένα πάρτυ, και θυμήθηκα αυτό που μου είχες πει, να μην πιω. Μου το ζήτησες γιατί θα έπρεπε να οδηγήσω μετά. Έτσι ήπια ένα αναψυκτικό. Ήμουν περήφανη για τον εαυτό μου γιατί άκουσα την συμβουλή σου.... Σε αντίθεση με τους φίλους μου έκανα την σωστή επιλογή. Η συμβουλή σου ήταν σωστή! Όταν τελείωσε το πάρτυ όλοι πήρανε τα αυτοκίνητά τους χωρίς να είναι σε θέση να οδηγήσουν. Εγώ όμως ήμουν σίγουρη ότι ήμουν καθαρή. Δεν μπορούσα μαμά να φανταστώ αυτό που με περίμενε... Τώρα είμαι εδώ ξαπλωμένη στην άσφαλτο και ακούω έναν αστυνομικό να λέει¨... Το αίμα μου είναι παντού στην άσφαλτο και εγώ προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μην κλάψω. Ακούω τους γιατρούς να λένε ότι δεν θα τα καταφέρω... Είμαι σίγουρη ότι το άλλο παιδί που οδηγούσε δεν το είχε φανταστεί ότι έτρεχε τόσο πολύ...Στο τέλος αυτός είχε αποφασίσει να πιει και εγώ έπρεπε τώρα να πεθάνω. Γιατί το κάνουν αυτό μαμά;;; Αφού ξέρουν ότι θα καταστρέψουν ζωές. Ο πόνος που νιώθω είναι σαν να με καρφώνουν χιλιάδες μαχαίρια! Πες στην αδερφή μου να μην φοβηθεί και στον μπαμπά να είναι δυνατός. Κάπιος έπρεπε να πει σε αυτό το παιδί ότι δεν έπρεπε να πιει αφού οδηγούσε. Ίσως αν του το έλεγαν οι δικοί του όπως έκανες εσύ,τώρα να είμουν ζωντανή. Η ανάσα μου γίνεται όλο και πιο αδύνατη και αρχίζω να φοβάμαι μαμά. Αυτές είναι οι τελευταίες μου στιγμές και είμαι τόσο απελπισμένη! Θα ήθελα τόσο να σε αγκαλιάσω και να σου πω πόσο σε αγαπώ. ... ... Σε αγαπώ μαμά... Αντίο... Αυτές οι λέξεις γράφτηκαν από μια δημοσιογράφο που ήταν παρούσα σε αυτό το δυστύχημα. Η κοπέλα ενώ πέθενε ψιθύρισε αυτές τις λέξεις και η δημοσιογράφος τις έγραφε σοκαρισμένη. Η ίδια δημοσιογράφος άρχισε μια εκστρατεία κατά της οδήγησης υπό την επείρια αλκοόλ. Αν διάβασες αυτό το μήνυμα και δεν το διαδώσεις ή το διαγράψεις χάνεις την ευκαιρία ακόμα και αν δεν πίνεις να δώσεις στους άλλους να καταλάβουν ότι και η δική σου ζωή κινδυνεύει... (Παρακαλώ αντιγράψτε αυτό το μήνυμα και βάλτε το στο προφίλ σας ή στην ομάδα σας!) (Αυτή η χειρονομία μπορεί να κάνει την διαφορά!)

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!!!!!!!!!!!!!!!!!

TANIA ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ, 15 / 9 / 2011 Θέατρο Άλσους Ηλιούπολης

Πάντα λάτρευα τις συναυλίες, ΠΑΝΤΑ. 

Μερικές όμως είναι πέρα από κάθε φαντασία, όταν βλέπεις από τους τραγουδιστές να καταθέτουν την ψυχή τους την ίδια και να δίνουν νόημα σε κάθε λέξη και ανάσα, σε ότι ακούγεται και σε ότι υπονοείται...
video

Άραγε, πόσο ακόμη θα φτωχύνουμε καλλιτεχνικά αν φύγουν καλλιτέχνες σαν την Τάνια, σαν το Θανάση, τη Χαρούλα, την Άλκηστις; 

Κάποιες βραδιές δεν περιγράφονται & μέσα από τα βίντεο 
(θεέ σ' ευχαριστώ που με αξίωσες να αγοράσω κινητό με καλή κάμερα & μεγάλη μνήμη για να διασκεδάσω λίγο & την κατάσταση...) μπορεί κι ο άγνωστος αναγνώστης να ζήσει τι έζησα εγώ και τόσες εκαντοντάδες ακόμη θεατές σήμερα το βράδυ στο θέατρο Άλσους Ηλιούπολης.


15 Σεπτέμβρη 2011
ΤΑΝΙΑ ΤΣΑΝΑΚΛΙΔΟΥ, στα καλύτερά της.
ΚΑΛΗ ΑΚΡΟΑΣΗ...

video


................................ΦΟΒΑΜΑΙ ΜΑΜΑ........................................


video




Τρίτη, 30 Αυγούστου 2011

Ψέμματα

... φτάνουμε στο σημείο να πούμε ψέμματα σε αυτόν που αγαπάμε, μόνο όταν έχουμε ξεπεράσει πλέον τον φόβο μην το μάθει και τον χάσουμε. 

Τετάρτη, 24 Αυγούστου 2011

Σε αυτούς που αγαπάμε...

... πρέπει να δίνουμε τα πάντα, ΕΚΤΟΣ από χρόνο. Διότι αυτοί που πραγματικά μας αγαπάνε και δε βαριούνται ή δεν καταπιέζονται να είναι μαζί μας, ποτέ δε θα χρειαστούν χρόνο να κάνουν οτιδήποτε άλλο εκτός από το να περνάνε το "χρόνο" και τα χρόνια τους μαζί μας. Διότι όταν μας βλέπουν τους ανοίγει η καρδιά και η όρεξη για ζωή και τo τελευταίο πράγμα που μετρά στη συνείδηση τους είναι ο χρόνος...


Κι ίσως να πρέπει τελικά να δίνουμε τα πάντα - μαζί ΚΑΙ το χρόνο μας - μόνο σ' αυτούς που μας κάνουν να νιώθουμε "ζωντανοί" και όχι σα μαραμένα φασολάκια...


Καλό τέλος καλοκαιριού. Φέτος - για πρώτη και τελευταία πιστέψτε με φορά - βιάζομαι να ευχηθώ καλό χειμώνα, μήπως και έρθει πιο γρήγορα το επόμενο καλοκαίρι και δεν φέρνει μαζί του τίποτα μέτριο, μίζερο κι αρρωστημένο...


ΥΓ. ... Κι όπως ανέφερε η ηλίθια ταινία που είδα σήμερα - την οποία ανεπιφύλακτα συστήνω να μην κατεβάσετε ούτε από torrent και αν μπορείτε να σβήσετε με blanco και το ένα ελάχιστο αστεράκι που της τσόνταραν οι κριτικοί μπας και κόψει κανα εισιτήριο - μπορεί ανοίγοντας το κουτί της Πανδώρας να ελευθερώθηκαν τα μύρια κακά της μοίρας μας, όμως παρέμεινε γερά σφραγισμένη μέσα στο κουτί η ελπίδα! (Στην οποία απέκρυψαν φυσικά ότι θα πεθάνει κι αυτή τελευταία και χιλιογαμημένη...)

Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2011

Η ημέρα που γέννησα

... αληθινή ιστορία, παραποιημένα ονόματα για ευνόητους λόγους.


Ο "Άγγελος" έγινε χθες 1ος μήνα και νοιώθω σαν μόλις να τον γέννησα. 


Βέβαια, αν ήταν όντως έτσι, σήμερα θα πονούσε απίστευτα ο κώλος μου και θα είχα κρεμαστή κοιλιά! Δεν ισχύει ευτυχώς κανένα από τα δύο.

Σας είχα υποσχεθεί λεπτομέρειες για τη γέννα. Θα μπορούσα να σας μιλάω για ώρες, αλλά θα προσπαθήσω να τα συνοψίσω εδώ:


Είναι μια εμπειρία που την πρώτη φορά τουλάχιστον θα μας βρίσκει πάντα απροετοίμαστες, όσο και αν έχουμε προετοιμαστεί! Οι συσπάσεις μου ξεκίνησαν δειλά και ακανόνιστα το πρωί της Παρασκευής, σαν ελαφριές κράμπες περιόδου και κράτησαν όλη μέρα. Τη νύχτα έγιναν πιο δυνατές και συχνές και κατάφερα να κοιμηθώ συνολικά κανένα δίωρο. Το πρωί του Σαββάτου φορτώσαμε τα πράγματα στο αυτοκίνητο και φύγαμε από το σπίτι. Στο νοσοκομείο σπάσανε και τα νερά μου, πολύ θεαματικά την ώρα που περπατούσα! Μετά από αυτό οι πόνοι γίνανε σαν τη χειρότερη περίοδο της ζωής μου. Είχα βέβαια δίπλα μου τη μάνα μου για να αντλώ σιγουριά και ασφάλεια και τον άντρα μου για διάφορα θελήματα και για να ξεσπάω σε κάποιον ;-) 

Γύρω στις 11:30 μπήκαμε στην αίθουσα τοκετού. Κανένα μισάωρο μετά μου είπανε ν’ αρχίσω να σπρώχνω. Εκεί πια δεν άντεχα και φώναζα. Το σπρώξιμο κράτησε 1 ώρα περίπου και στις 1:15 βγήκε από μέσα μου ένα μεγάλο μωρό. Σ’ αυτό το τελευταίο σπρώξιμο ένοιωσα ένα κάψιμο κάτω και μια ανακούφιση περίεργη σαν να βγήκα από το σώμα μου. Όταν είδα το μωρό αισθανόμουν μία τεράστια ευγνωμοσύνη, σαν να πέθανα και να ξαναγεννήθηκα. Δεν το πίστευα ότι όχι μόνον επιβίωσα, αλλά είχα και ένα παιδί! 

Όταν το έβαλλαν πάνω στη κοιλίτσα μου, όπως είχαμε ζητήσει, δεν μπορούσα να δω το πρόσωπό του, αλλά ένοιωθα ότι το αγαπώ αυτό το ανθρωπάκι και θέλω όσο τίποτα άλλο να το πάρω στην αγκαλιά μου. Δεν υπήρξε ούτε στιγμή που να σκέφτηκα ότι αυτό ήταν που με πόνεσε τόσο!

Τελικά όταν επιτέλους μπορούσα να το παρατηρήσω με την ησυχία μου αντίκρισα ένα καταπληκτικό ψηλό αγοράκι με πολλά σκούρα μαλλιά, σχιστά ματάκια, μια μύτη σαν πατατούλα, κρεμαστά μαγουλάκια και τεράστια χέρια και πατουσάκια! Δεν μπορώ να πω ότι αντικειμενικά είναι το πιο ωραίο μωρό του κόσμου, αλλά όταν το κοιτάω και σκέφτομαι ότι είναι δικό μου δεν μπορώ να μην το λατρεύω και να πιστεύω πραγματικά ότι είναι το πιο όμορφο πλάσμα στον πλανήτη και εγώ το πιο τυχερό θηλυκό στο σύμπαν.

Εδώ κάπου πρέπει να σας αφήσω. Ελπίζω να έκανα καλά που τα μοιράστηκα μαζί σας και ελπίζω σύντομα να αποκτήσετε μωράκια και εσείς! 

Μην χάνεστε, σας αγαπώ και σας σκέφτομαι...

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011

αΠάτη Παπανδρέου - η μεγαλύτερη ιστορία στον κόσμο

ΝΟΜΙΖΩ ότι η ΕΛΛΑΔΑ κατάντησε ένα μικρό δακρυσμένο κωλοτρυπιδάκι ... Ψηφίστηκε το μεσοπροθεσμο, ΘΑ ΦΑΜΕ ΤΟ ΣΚΑΤΟ ΜΑΣ, ανακουφίστηκαν ΟΜΩΣ τα spreads. Αβυσσος το κωλάντερο της Ευρώπης!


Αγαπητέ "Πάτε" μιας και ποτέ δεν κατάφερες να ξεπεράσεις την ντροπή του πατέρα σου και μιας και ποτέ δεν μπόρεσες να απογαλακτιστείς από το βυζί της μάνας σου, σου προτείνω ένα καταπληκτικό και πολύ επίκαιρο χτένισμα για να κερδίσεις τουλάχιστον ψήφους από τα παιδάκια που μόνο με αγάπη και αφέλεια μπορεί να σε πιστέψουν.
ΑΙΣΧΟΣ - ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΛΕΦΤΕΣ ΞΕΤΣΙΠΩΤΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ 

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

Και η άποψη των δικών μου ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ Νο 4


AGNANAKTISMENOI???? XA XA - AS GELASW...


Κείμενο: Pepe Peperonius


HMOUN STO LEUKO PURGO PRIN LIGO.... STOUS "AGANAKTISMENOUS" ( KAT' EPIFASH, XA) - POLLES ELLHNIKES SHMAIES KAI ENA PANO POU ELEGE " OI 300 TOU LEWNIDA HTAN ELLHNES KAI PATRIWTES - ESEIS? " -STHN XAMOUTZIA AP' OTI MOU EXOUN PEI TA IDIA...! MHPWS MAZEUTHKAN OLOI OI KRUFO -FANERO- F A S T I S T E S ???? KAI META MOU LENE " GIATI DEN ERXESAI KAI ESU"? BRE, DEN GAM#$*STE LEW EGW -
-O PAPPOUS MOU E3ORIA KAI O MPAMPAS MOU FULAKH-

P.S. ALLWSTE ANHKW STHN KATHGORIA AUTWN POU DEN MPOROUN NA PLHRWSOUN TO ENOIKIO KAI O X I STHN KATHGORIA AUTWN POU DEN MPOROUN TO INTERNET - SKATOFLWROI -
P.S.2. KOINOPOIH8HKE APO 3ENO COMPUTER, FILOU - MIA KAI DEN EXW LEFTA NA PARW COMPUTER OUTE KAI NA PLHRWNW GIA THN SUNDESH...


OI D R O M O I EINAI D I K O I M A S !!!

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

Και η άποψη των δικών μου ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ Νο 3


ΑΡΘΡΟ: ΕΙΡΗΝΗ ΧΑΒΙΑΡΑ (Οικονομολόγος)


13 Αυγούστου 2004. Ώρα περίπου 21.00. Ήμουν Εκεί. Με μάτια δακρυσμένα, δεν θυμάμαι άλλη φορά να έχω νιώσει τέτοια υπερηφάνεια. Τα καταφέραμε ρε πούστηδες! 

29 Μαϊου 2011. Ώρα 18.45. Κάνω 15 λεπτά να βγώ από το μετρό στην Πλατεία. Μια από τις ευρωπαϊκές, όπου εκφράζεται η Αγανάκτηση. Πολλά παιδάκια. Και μωρά. Και κατσαρολικά. Και ευφάνταστα πλακάτ και Α4 με συνθήματα. Τριγυρίζω σαν χαμένη, δεν βρίσκω συναίσθημα να μοιραστώ...

Δεν μπορώ να δεχτώ ότι η παρουσία μου (σου, του, μας, σας, τους) στο Σύνταγμα θα αλλάξει τα πράγματα. Και παρότι δεν τα έφαγα μαζί σας κύριε Πάγκαλε (θα ήταν μια άνιση μάχη με τα πιρούνια άλλωστε...) αισθάνομαι πως –δεν μπορεί- κάτι πρέπει να κάνω (κάνεις, κάνει, κάνουμε, κάνετε, κάνουν) διαφορετικά για να γυρίσει ο Ήλιος.

Τελικά το συλλογικό Τώρα είναι Ιστορία. Ό,τι ζήσουμε, ό,τι πράξουμε, γράφεται...

Σάββατο, 28 Μαΐου 2011

Roxette & Μουζουράκης live @TerraVibe (27-05-2011)

Ό,τι και να πω για αυτήν τη συναυλία θα είναι λίγο! Με το φιλαράκι και κουμπάρο μου, παρεούλα για άλλη μια φορά, πήραμε τα όρη και τα βουνά, κοιτάξαμε κατάμουτρα τον κατακλυσμό του Νώε και πήγαμε να δούμε τους Roxette! 




Το συγκρότημα με το οποίο μεγαλώσαμε, αγαπηθήκαμε, τρελαθήκαμε και επαναστατήσαμε! Με την αποφασισμένη να παλέψει με τον καρκίνο και να ζήσει Marie Fredriksson (γεννήθηκε στις 30 Μαϊου του 1958 στη Σουηδία) και τον Per Gessle (γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου του 1965 στη Σουηδία). 






Και με τον Μουζουράκη να καταφέρνει να μας ξυπνήσει, χωρίς να ξέρουμε τα τραγούδια του, με το πηγαίο χιούμορ και τον αυθορμητισμό του!














Υπέροχες φωνές, υπέροχες στιγμές, υπέροχη παρέα και ΝΑΙ έχω σταθεί πολύ τυχερή κι ευτυχισμένη στη ζωή μου!







Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Και η άποψη των δικών μου ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ Νο 2

ΑΠΟ Ο,ΤΙ ΒΛΕΠΕΤΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ...

κειμενό: ΕΛΕΝΗ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ (τελειόφοιτος Πολιτικών 'Εργων Υποδομής)


Ναι, έχω και εγώ ευθύνη…


Είναι κοινώς αποδεκτό ότι η Ελλάδα διανύει μια περίοδο πραγματικής οικονομικής κρίσης! Ο έντονος προβληματισμός για το παρόν αλλά και η αβεβαιότητα για το μέλλον έχει στοιχειώσει στο μυαλό κάθε Έλληνα.
Με αφορμή αυτήν την κατάσταση έγινε μια δημοσκόπηση του Παγκρητιου πανεπιστημίου στην οποία ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η άποψη που διατυπώθηκε για το μερίδιο ευθύνης των πολιτών στο θέμα έκτασης του φαινόμενου της οικονομικής κρίσης. Ποσοστό μεγαλύτερο του 60% υποστηρίζει ότι οι ίδιοι οι πολίτες έκαναν εντονότερο το πρόβλημα, διαιωνίζοντας την διαφθορά. Όντως η κρίση είναι σε μεγάλο βαθμό, αποτέλεσμα διαφθοράς. Μιας διαφθοράς που μερίδιο έχουμε όλοι μας. Και η ευθύνη αυτή δεν είναι μόνο άμεση, είναι και έμμεση... Γιατί δεν αρκεί να είναι κανείς διεφθαρμένος….πρέπει όταν την αντιλαμβάνεται σε οποιοδήποτε τομέα να αγωνίζεται εναντίον της.
Αν γνωρίζω ότι υπάρχουν κάποια άτομα τα οποία λαδώνουν τους πολεοδόμους για να καλύψουν τις πολεοδομικές αυθαιρεσίες τους, τους υπάλληλους του Υπ. Μεταφορών για να πάρουν αβίαστα το δίπλωμα οδήγησης, τους εφοριακούς για να φοροδιαφύγουν, τους βουλευτές για να μεταθέσουν τα παιδιά τους στο κοντινότερο στρατόπεδο, τότε ναι φέρω και εγώ ευθύνη.
Αν ψηφίζω βουλευτή, δήμαρχο αυτόν που μου υποσχέθηκε ότι θα διορίσει το παιδί μου στο δημόσιο, τότε ναι έχω και εγώ ευθύνη. Γιατί αυτός που δίνει τέτοιες υποσχέσεις είναι σίγουρα διεφθαρμένος και θα λεηλατήσει την δημόσια παρουσία.
Πρέπει να παραδεχτούμε κάποτε ότι ως Έλληνες έχουμε μεν πολλά προτερήματα- και αυτό αποδεικνύεται πχ από το ότι πολλοί διακεκριμένοι επιστήμονες σε μεγάλα ξένα πανεπιστήμια είναι Έλληνες- έχουμε όμως και μεγάλα ελαττώματα. Ελαττώματα που μας οδήγησαν στην φυλάκιση του Κολοκοτρώνη, στην δολοφονία του Καποδίστρια….
Ασκούμε εύκολα κριτική για όλους τους άλλους, για το σύστημα, για τους πολιτικούς, για τις κυβερνήσεις, δεν αποδεχόμαστε όμως και το μερίδιο ευθύνης που αντιστοιχεί στον καθένα μας. Θεωρώ απαράδεκτο το να πετάει κάποιος στο δρόμο σκουπίδια, έχω όμως ευθύνη και εγώ που το ανέχτηκα χωρίς να του κάνω, τουλάχιστον, μια παρατήρηση.
Ίσως ήρθε η ώρα, τώρα σε μια δύσκολη για το κράτος μας περίοδο, όλοι μαζί να βγάλουμε το φίδι από την τρύπα. Να αναλάβει ο καθένας το μερίδιο που του αναλογεί.
Ανα τους αιωνες πέρασε τόσα δεινά το εθνος μας και πάντα επιβίωνε, το ίδιο θα συμβει και τώρα. Αλλά πρέπει να αναθεωρήσουμε τις απόψεις μας, να αναλογιστούμε όλοι τις ευθύνες μας, ώστε να αλλάξουμε αυτήν την περιβόητη Ελληνική νοοτροπία μας. Ίσως τότε πάει μπροστά επιτέλους αυτή η χωρά, δυνατότερη και «καθαρότερη».

Και η άποψη των δικών μου ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ Νο1


ΑΠΟ Ο,ΤΙ ΒΛΕΠΕΤΕ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΟΛΛΟΙ...

κειμενό: ΑΚΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΡΑΣ (Φυσικοθεραπευτής)


Ναι, έχω και εγώ ευθύνη…


Ρε παιδιά, δεν είδα καμμία διαμαρτυρία όταν όλοι οι πολιτικοί διόριζαν στο δημόσιο τη γυναίκα μας, τον αδελφό μας, το παιδί μας , αφού είχαμε φιλήσει "κατουρημένες ποδιές", ούτε κι όταν οι κολωτραπεζίτες έδιναν αβέρτα τα δάνεια για να αγοράσουμε τις Μερτσεντές, τις Μπέμπες και τα Τσερόκια......


    • Akis Panagiotaras Αλλά μάλλον τότε ο Zuckerberg δεν είχε εμπνευστεί τη δημιουργία του Facebook, και οι Ισπανοί δεν είχαν θίξει τον "οπαδικό" μας πατριωτισμο.....

    • Akis Panagiotaras ΠΑΟ Ολέ...Θρύλε Ολέ....Έλα μωρή Ένωση..... Μπαοκάρα Ρεεεεεε....

Τετάρτη, 25 Μαΐου 2011

Τι είναι η αγάπη;

Τι είναι η αγάπη;
Δεν είναι συμπόνια μήτε καλοσύνη.
Στη συμπόνια είναι δύο, αυτός που πονά & αυτός που συμπονά. 
Στην καλοσύνη είναι δύο, αυτός που δίνει & αυτός που δέχεται. 
Μα στην αγάπη είναι ένας. 
Σμίγουν οι δύο & γίνονται ένα, δεν ξεχωρίζουν. 
Το εγώ & εσύ αφανίζονται, γιατί, ΑΓΑΠΩ ΘΑ ΠΕΙ ΧΑΝΟΜΑΙ (Νίκος Καζαντζάκης)

Σύνταγμα 25/5/2011 - το καθισιό


Στο Σύνταγμα σήμερα πιθανότατα θα πάει όποιος:
  • δε ζητάει απόδειξη για καλύτερη τιμή, 
  • όποιος δήλωσε λιγότερα στην εφορία, 
  • όποιος χαλάει 8 ευρώ την ημέρα για τσιγάρα, 
  • όποιος πίνει τουλάχιστον 10 ποτά τη βδομάδα & κλαίγεται πως δεν του φτάνει το μηνιάτικο, 
  • όποιος έχει fb, 
  • οι 200 του συνασπισμού, 
  • οι 150 αναρχικοί, 
  • ο κανέλλος, 
  • μερικοί φασίστες,
  • τα ματ για να πλακωθούν και να πλακώσουν
  • και οι υπεύθυνοι των εταιριών γιαουρτιών για να δουν αν πήγαν καλά τα γιοαουρτώματα. 
  • Αααα και η Βασίλω: πάντα πρώτη...
  • Και θα πάνε και 5-10 άξιοι άνθρωποι που ακόμη πιστεύουν ότι μπορούν να αντισταθούν σε ότι πρόκειται να ακολουθήσει τις επόμενες ημέρες στην Ελλάδα.
Sorry που δε συμφωνώ με την καθιστική διαμαρτυρία, αλλά για ότι πληρώνουμε σήμερα, όλοι "αγοράζαμε" για χρόνια.

Και μη σκέφτεστε ότι πρέπει κάπως ο κόσμος να αντιδράσει. ΠΑΛΙ ΜΕ ΤΟ ΚΑΘΙΣΙΟ ΘΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ ΓΙΑΤΙ Η ΦΑΡΑ ΜΑΣ ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ. Και δεν αλλάζει και η μεμψιμοιρία μας δυστυχώς...

Ο κόσμος έπρεπε να είχε ήδη αντιδράσει όταν έβλεπε τους σημερινούς νέους να αγνοούν ΠΑΝΤΕΛΩΣ ονόματα και αξίες όπως: Μελίνα Μερκούρη, Γεννηματάς, σεβασμός στους μεγαλύτερους, ΔΙΑΒΑΣΜΑ της ελληνικής και διεθνούς ιστορίας κτλ. Οι γονείς μας, οι δάσκαλοί μας, εμείς, ΟΛΟΙ φταίμε, άλλος λίγο και άλλος πολύ για τα παιδιά-ντουβάρια που θα πρέπει να πάρουν αποφάσεις και αυτά σε 1-2 χρόνια! Και που είναι ο εγκέφαλός τους ίδιως σε σκληρότητα με τα μάρμαρα του Παρθενώνα και της Πεντέλης...

Κάνουμε λέει ότι και οι Ισπανοί...!Αν αυτοί έχουν τα κινήματα των αγανακτισμένων ΕΜΕΙΣ έχουμε τα κινήματα των κοιμησμένων...

Παρασκευή, 20 Μαΐου 2011

ΚΗΠΟΥΡΙΚΗ - Μέρος 1ο

Αt least σε αυτές τις αναρτήσεις δε θα με ακούσετε ποτέ να βρίζω!!!



































Απολαύστε μαζί μου όλες τις εποχές του χρόνου μέσα από τη φύση...